Çift vardiyalı bir aşk…

Usulca terk edesim var içimdeki tüm çelişkili aşk serzenişlerini…Bocalıyorum…Aklımla savaşıyor kalbim…Galibi yok…Hep kaybedeniz yine bütünümüzde…

Ağır aksak ilerliyorum,tutunduğun tüm dalları kıra kıra vazgeçişimde…Kendimden mi,senden mi vazgeçemiyorum bilmiyorum…Bildiğim tek şey umursamazlığım…Kim giderse gitsin,ben bile bende değilken bana ne,rahatlığı var üstümde…Serdim tüm fedakarlıklarımı,üstüne basarak geçiyorum hiçbir yöne bakmadan…Dümdüzüm…Sapağı yok tutturduğum yolun…

Sanırım nefretten de vazgeçtim…Boşvermişlik galip geldi tüm duygularımda…Olduğu kadar,olmadığı kader kolaycılığı da değil üstelik…En çok beklentisizlik rahata serdi beni…Acabalarımı silik atarken seni de kaynattım arada belki de…

Demek ki uğraşmamak gerekiyormuş…Bir yerde kendileri çekip gidiyormuş kuşkuların…Benim sadece bir köşeye çekilip beklemem gerekiyormuş görmezden gelerek tüm düşlerimi…

Evet oldu…Unuttum demiyorum ama yasını da tutmuyorum artık ayrılıkların…Tozpembe makyajlarla boyamaya çalışmaktan vazgeçtim gri umutları…Olduğu gibi kabul edince daha kolay geliyor yarım ağızlı gülümsemelerim…Oturup kendimle dertleşebiliyorum bile artık…İfşa ediyorum tüm sırları aşka dair,bir harfini bile gizlemeden…

Ve rahatım…

‘’Soru işaretleri terk etti cümlelerimi,üç noktalar da kaçıp gitti.Teke indirdim hepsini.Belirgin artık tüm cümlelerimin bitişi.’’

Arada ziyaretime gelse de paranoyalar ürkmüyorum artık…Sakince anılarımı servis edip yollayabilirim içimden…Kalmadı öfke krizlerim ve ağlama nöbetlerim…

Hissiz değilim…

Aksine,dünyanın merkezine kendime oturtacak kadar büyük planlarım var artık…

Er geç bitecek olan şeylere bağlamıyorum nefsimi…

Azat ettim bağımlı kıldığım tüm hayallerimi…

Artık özgürüm…

Senin varlığına da gerek yok…

Kanatlarım oldukça,bana her yürek gökyüzü…

PİA”bana kadar yolun var”

Yazıyı Paylaş!

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here