İyi ki yoksun!

Büyüdüm artık.

Kolay kolay pes etmiyorum.

Üzülmüyorum,seni aklıma getirmiyorum.

Boşveriyorum,geçiştiriyorum,umursamıyorum.

Bazen bir yerde ardından bahsedenleri duyar gibi oluyorum ama tanımamazlıktan geliyorum seni.

Canımı yakan insanların peşinden koşardım.Artık koşmuyorum.

Gitmeyi göze alabilen hiç kimse için kılımı kıpırdatmıyorum.

Şarkılar canımı acıtmıyor artık.Filmler duygulandırmıyor.

İnsanlar üzemiyor.Bencilleştim.

Duygularımı kaybettim belki.Kim bilir?

Belki içimdeki seni kaybettim.

Sabahları mutlu uyanıyorum.Geceleri huzurla uyuyorum.

Pişman olduğum şeyler yaşamıştım.Artık pişmanlık nasıl bir şeydi,hatırlamıyorum.

Teşekkür ediyorum yaşadığım her şeye,iyi ki yaşamışım diyorum.

Ben artık senin tanımadığın,seni tanımayan biriyim.

Neden mi?

Çünkü birinin ne zaman gitmemesini istesem,gitti.

Çünkü benim yarım bıraktığımı,hep bir başkası tamamladı.

Çünkü birine ne kadar az değer verirsen,o sana o kadar çok değer verir.

İşte bu yüzden,beni değiştirdiğin ve yaşattıkların sayesinde ”başka biri” yaptığın için teşekkür ederim.

İyi ki yoksun.

Arda Erel

Yazıyı Paylaş!

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here